Bir akşam vaktiydi, ruhumda bir duman,
Düşünceler sisli, kelimeler yavan.
Aynada beliren suret bir yabancı,
Geçmişin izleri, geleceğin sancı.
Bir yolda yürürken kaybolmuş gibiyim,
Ne bir ışık var, ne de bir hevesim.
Gönlümde bir boşluk, kalbimde bir sızı,
Arıyorum kendimi, kendi iç sesimi.
Hatıralar canlanır, birer birer silinir,
Zamanın akışında her şey değişir.
Bir umut ışığı belirir uzakta,
Belki de bir çıkış yolu bu hayatta.
Yeniden doğuşun vakti geldi artık,
Silkelenip kalkmalı, küllerden yanıp.
Sis dağılır elbet, güneş doğar yeniden,
Hayatın anlamı bulunur derinden.