Ey gönül yangınımın sönmeyen ateşi,
Sende buldum benliğimi, kederin eşi.
Her nefeste anarım o gül cemalini,
Mazide kaldı artık visalin hayali.
Ne çare bu derde, devası bulunmaz,
Gözyaşım deryadır, kimse inanmaz.
Ruhumda yankılanır hasretin sesi.
Vuslatı beklerken ömrüm tükendi,
Gönlümde bir sızı, dinmek bilmedi.
Aşkınla yanarken külüm savruldu,
Bir ümit ışığı, bir daha doğmadı.
Ey kalbimin sahibi, nerdesin şimdi,
Sensiz geçen her an bir ömür gibi.
Gözlerim yollarda, beklerim seni,
Unutmak mümkün mü o tatlı sözleri?
Hatrımda kaldı o son bakışın,
Gönlümde yeşeren aşkın nakışın.
Gel artık ey sevgili, dindir bu acıyı.
Yokluğunda solan bir gül misali,
Gönlümde açan yaram derindir hali.
Sensiz geçen günler zehir zemberek,
Kalbimde bir feryat, dinmek bilerek.
Döneceksin diye beklerim durmadan,
Ey sevgili, gel artık, geçirme zamandan.