Sessizce erirken hayallerim,
Bir umut ararım her nefeste ben,
Uzakta bir ışık, belli belirsiz.
Yorgun ruhum, geçmişin izinde,
Aşkın sahte gülüşleri, kalbime hançer,
Her düşüşümde, yeniden doğarım.
Karanlık sokaklarda, kaybolmuş bir ses,
Yüzüme vuran gerçekler acıtır,
Yine de yürürüm, umutla ileriye.
Yalnızlık benim en yakın arkadaşım,
Gözyaşlarım, içimde bir nehir,
Sessiz çığlıklarım göğe yükselir,
Bir gün elbet güneş doğacak.