Gülüşün aydınlık bir nehir gibi aksa da,
Yüzlerde saklı bir hüzün vardır daima.
Maskeler düşer mi bir gün ansızın?
Yoksa oyun böyle mi sürer asırlarca?
Gözlerin derin bir kuyu, içine düşülür,
Her bakış yeni bir anlam, çözülmeyi bekler.
Kelam kifayetsiz kalır, suskunluk büyür,
Belki de hakikat, hiç söylenmeyenlerdedir.
Yüzlerdeki yalan, kalbin aynası mıdır?
Yoksa sadece bir savunma mekanizması mıdır?
Bırak aksın gözyaşı, perdeyi yırtarak,
Belki o zaman yüzler gerçek olur,
Gülüşler içten, hüzünler dürüst.
Yüzlerdeki yalan son bulur,
Ve bir anlam çıkar, her kırışıklıktan.
Bir yanıt yazın