Sen bir şehir kadar kalabalıksın
Akşamlara dek yorgun ve telaşlı
Bazı sokaklara gizli komşu
Bazı yüzlerin çağrıştırdığı
İş bu kadarla kalsa keşke
Bir yalnızlık edinmişsindir kendine
Bir suskunluk edinmişsindir, bir direnç
Güzelsindir de yine, kırgındır da
Ellerinle beraber masandayken
Besbelli unutulduğundan kederli
Hatıralar solarken, ömür biterken odanda
Sevgili
Gitmek gerek
Bilmek gerek
Sen bir orman kadar derinsindir
Sabahlara dek serin ve mahzun
Bazı kuşlara yuva arkadaşı
Bazı dalların fısıldadığı
İş bu kadarla bitse iyi
Bir unutuluş edinmişsindir kendine