o anlar ki kayıp
şehirlerin puslu sabahında
unutulmuş trenler gibi bekler
o anlar ki bazen
yüzünde beliren bir çizgidir
geçmişin yansıması
bazen de çözülmez düğümler
o anlar ki
umudun sessiz fısıltısı
kalpte bir sancıdır
anıların gölgesinde büyür, küçülür
o anlar ki ruhumuzun derininde
saklı bir hazine gibi
ölümsüzdür, sonsuzdur
Bir yanıt yazın