Güneş doğarken bir hüzün çöker içime,
Yüzüme vuran ışık, bilirim ki geçici bir heves.
Her yeni gün bir maske daha ekler yüzüme,
Saklarım içimdeki yangını, kimse bilmesin diye.
Beklerim geceyi, karanlıkta gizlenir gerçek nefes.
Hayallerim solgun birer yaprak,
Uçuşur durur rüzgarın oyuncağı,
Gerçeğin tokadıyla yere serilerek.
Bir umut kırıntısı ararım her yerde,
Belki bir gün değişir bu karanlık kader.
Ama biliyorum, yalan sabahların yüzünde,
Güneş yine aynı sahtekarlıkla doğacak her seferde.