Kaybettik mi sahiden, yoksa hiç mi sevmedik?
Bir şehir dolusu yalan aktı gözlerimden.
İhtiyar bir bankta acemi bir umut,
Ve ıslak bir hüzün bu sensiz akşama.
Ayrılığın bahanesi olmaz nasılsa…
Çocuklar çizmiş, getirmişler
Kırık bir sevda resmini,
Sevdanın kalbine kurşun sıkılır mı insan,
Çocuk olmasa?…
Bir anda siliniyor tüm anılarım
Aşkların tükendiği yalan dünyalarda..
Ayrılığın bahanesi olmaz nasılsa!
Belki de hiç olmamışızdır.
Belki de sadece bir düşten ibarettik.
Kim bilir?
Sahi, kim bilir?
Şimdi hangi şehirde,
Hangi yürekte saklısın?
Bir yanıt yazın