Ufkun Çağrısı

Yine sensizliğin ıssızlığı çöktü içime,
Düşlerimde kaybolan eşsizliğin iziyle.
Ufukta beliren bir fısıltı, sessizce,
Yine sensizliğin ıssızlığı çöktü içime.

Beklemek, her gün biraz daha yoruyor beni,
Bilincim, kayıp bir aşkın peşinde sürükleniyor.
Gözlerim, uzaklarda bir umut ışığı arıyor,
Beklemek, her gün biraz daha yoruyor beni.

Eşsizliğin yankısı, kalbimin derinliklerinde,
Kaybolan bir sevdanın acısı, dinmiyor içimde.
Ufkun çağrısı, beni bilinmezlere sürüklüyor,
Belki orada, kayıp aşkımı bulurum yeniden,
Eşsizliğin yankısı, kalbimin derinliklerinde.


Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir