Umut kayıp, arzu sönmüş, ne yapsam nafile çaba
Bu labirent dehlizinde, her adım bir yeni azap
Ne ışık var ne bir iz, yolum hep karanlıkta meçhul
Veda ettim güneşe, yıldızlar bile benden bihaber
Bir ses duyarım içimde, git gidebildiğin kadar
Yalan dünya, riya deniz, yüzleş gerçekle ey âşık
Ne dost kalmış ne yâren, herkes kendi derdinde esir
Vefa beklemek beyhude, her gönül bir ayrı şehir
Bir çıkış yolu ararken, kaybolurum daha derine
Ne bir el uzanır yardım, ne bir fısıltı teselliye
Bu girdapta dönüp durur, ruhum bir serap peşinde
Nereye gitsem aynı çile, aynı acı, aynı keder
Belki de çıkış yoktur, belki de burası son durak
Teslim olmak mı gerek, yoksa direnmek mi bu zillet
Kader böyle yazılmışsa, çekmek düşer boynuma.