Sonunu düşünmüyorum bu hırsın
Kabullenmeyi istemiyorum bu içten içe kemirişi
Başımı göğe kaldırıyorum, meydan okuyorum
Bulutlara da,
Bir fırtına olmalıyım ben, içime dolan bir kasırga
Olmalıyım
Uçsuz bucaksız evrende
Kendime tapan.
Yerden yükselen bir toz bulutu
Avuçlarımda belki de kendim varım.
Umut yok, affediş yok
Sadece ben varım.
Kendimden başka kimseye faydam yok
Yeterince karanlık, yeterince yüksek
Düştüğümde göreceğim.
Yine de, ben
Bir ego fırtınası
Kendime.