gül kurusu akşamların dinginliğidir
yansıyan camlara
sensiz geçen ömrün yorgun bir özetidir
gözümün senden çalınmış köşesinde
bazı hüzünlü
kimi dualar yükselir içimden
kalbime adın fısıldanır
bir tutsak bir özgür nefes başlar
içimde
hayata

çünkü benim yalnızlığımda
senin de yokluğun var.

eylül sabahı, izmir