Anılar görüyorum bütün gün türlü anılar
Çocukluk anısı, ilk aşk anısı, deniz kenarı anısı
Hepsi de beni sarıyorlar, hepsi de bir rüzgar hüznünde
Gördüm kaybın ki derin, gördüm sevincin ki uçucu
Gördüm ama şey, gördüm ama nasıl, gördüm ama bu kadar zaman
Aynı bir anılar nehri, aynı bir o kadar eski.
Anılar görüyorum, gün batımı gibi karşımda
Parkta anı, sinemada anı, sessizlikte anı
Anı oluyorlar birden, bu anılar da kalbe yön verenleri
Yüzlere gülümseme verenleri bunlar, ağaçlara kök salma direnci
Kuşlardan özgürlüğü, topraktan bereketi çıkaran bunlar da
İşte uzaklardan ses, işte karanlıklardan aydınlığı
Anılar görüyorum durmadan anı olan anılar
Başlama anıları, düşlü, özlemli, saklı.
Dokunuş anıları vardı gel git eden tenime
Hayatlardan gelenleri hayatı da bir değerli yapan
Dans anıları, sohbet anıları, kahkahalar taşıyan anılar
Anılar, ateşte, suda toprak altında
_Ateşten, sudan, toprak altındandı anıları-
Kar anıları, soğuk-acı, buğu anıları aynalarda
En harlısı bu: ayrılıklarda, en ışıksızı unutulmuşlardaki
Bitti anıları onlar bitti.
Ama acısı duruyor, her yeni günde bir sancı
İçimde bir boşluk, dolmayan bir veda
Rüzgarın sesini dinliyorum, anılarım yankılanıyor
Sanki zaman durmuş, her şey dün gibi.
Yoksa anılarda mı yaşamalı, yoksa unutmalı mı?
Bu karanlık yol ayrımında, anılarım beni yönlendiriyor.