Kelimeler bir bir dökülüyordu,
Yazılmamış şiirlerin yasındaydı her hece.
Sessizlik büyüyordu.
Dizeler kaybolmuş bir dilde,
Anlam arayışında yorgun kalemler,
Mürekkep kurumuş bir umut gibiydi.
Eski defterlerde saklı kalan aşklar,
Hiç yaşanmamış hayatların izleri,
Her satırda bir veda yankılanıyordu.
Yazgı bir muamma,
Sözcükler birer düğüm,
Kader ağlarını örüyordu.
Bitmemiş romanların hüznü,
Her dizede yeniden canlanıyordu.
Yazar suskun bir figür,
Elleri titrek, gözleri dalgın,
Kelimeler firar etmişti ruhundan.
Yazılacak çok şey vardı belki ama,
Anlatmaya mecali yoktu artık.
Sadece bakıyordu boş sayfaya,
Ve bekliyordu mucizeyi.