Biz heveslerden yorulduk o karmaşık çağdan
Biz yani; deniz, büşra, cemil ve rıfat
Birkaç damla gözyaşı, bir parça umut, biraz pişmanlık
Sanki bir yaprak düştü, usul usul sarardık
Ayrı ayrı yollarda, yabancı şehirlerde
Kavruk umutlar, hoyratça ezmişti düşlerimizi
Bütün inançlardan sessizce vazgeçmiştik
Ellerimiz cebimizde, yalnızlığa alışmıştık
Biz yani; deniz, büşra, cemil ve rıfat
Başka bir boşlukta kaybolduk anlamsızlıktan