Beton duvarlar yükselir
Şehirde şafak işçileri
Umutla güne merhaba der
Yorgun düşer işçileri
Bir de solgun yüzleri var
Hayallerden hayli uzak
Çimento gibi kadere bak
Bilmem güler mi işçileri
Kor gelir fırınlarda
Nice emek verir boşa
Biz evde, o hep işte
Soluksuz kalır işçileri
Dile kolay tuğla taşı
Ter döker alın yazgısı
Bin senelik bina gibi
Ayakta ölür işçileri
Yeryüzünde sevda gizli
Yükseklerden selam eder
Bu dünyadan umut gider
Toz toprak yutar işçileri
Der ki usulca yüreğim
Bize sıcak o’na serin
Bir onurlu kederi vardır
Bunu duyar mı şehirler