Sokakta yalnızım, bir gölgeyim şimdi,
Bu beton yığınında kaybolan bir izim.
Nereye gitsem, yolum hep bir bilmece.
Her köşe başında bir anı saklı,
Her yüz bir yabancı, bir sır perdesi.
Kalabalıklar içinde yalnızım yine,
Kimse anlamaz içimdeki bu sesi.
Bari bir ışık olsa, yolumu aydınlatsa,
Bir el uzansa, beni bu dertten kurtarsa.
Bu şehir, sanki bir labirent gibi,
Kaybolmuş ruhumu bir yere bıraksa.