Şehrin yorgun yüzünde akşam,
gri bulutlar birikmiş, ağır,
tenha sokaklarda biriken hüzün,
yağmurun ilk damlalarıyla dağılır gibi,
eski bir aşkın hatırası canlanır,
bir zamanlar el ele tutuşulan,
ıslak kaldırımlarda…
Şimdi her damla bir veda,
geçmişe bir ağıt.
Yalnızlık kokan şehir.
Lambaların titrek ışığı vurur yere,
her bir yansıma bir anıdır sanki,
düşen her damla bir özlemdir derine,
kayıp giden zamana bir fısıltıdır,
yüreğimde yankılanan sessiz çığlık,
bu yağmur dindirir mi bilmem,
içimdeki yangını.
Kalbimde sızı,
gözlerimde nem.
Yağmur diner elbet,
Ama ardından kalan,
bir boşluk, bir de anılar.