Şehir dedikleri taş yığınıdır
Nerede kaldı gönlümü ferahlatan
Bir umudum vardı yeşeren dalında
Egzoz dumanı sardı solduran
Yorulmaz kalabalığın sesi yankılanır
Onun için dinmez içimin sızısı
Boştur dünyanın cilalı sözleri
Ne avutur ne de durdurur beni
Bir yanıt yazın