Yüzlerimiz solgun birer maske gibi
Sanki hep aynı repliği oynarız
Aşk dediğin bir yalandan ibaretmiş
Bunu çok geç anladık, kahroluruz
Yüreklerimiz paslı birer sandık sanki
İçinde küflenmiş anılar saklarız
Belki de en başından hiç olmamalıydı
Oysa ne hayaller kurmuştuk
Şimdi kabuslar görüyoruz
Gözlerimiz kapanınca
Birbirimize yabancı iki ruh gibiyiz
Aynı yatakta ayrı dünyalarda yaşarız
Dokunuşlarımız buz gibi, anlamsız
Sözlerimiz yalan, bakışlarımız kaçamak
Belki de bir mucize bekliyoruz
Ama mucizeler çoktan unutuldu
Her şeyin bir sonu var, bunu biliriz
Ama yine de bitiremeyiz