evet gece ne kadar yorgunsun
bir perde gibi
belki bir rüyasın kim bilir
belki rüyada bir anısın küçücük
bir çarşamba telaşısın
koşuşturmaları dindiremeyen
bütün yalnızlıklarda ve kalabalıklarda
beklerim seni bütün şehirde
ama bilirim Taksim’de bir lambasın
bir apartmansın Cihangir’de
misal içkide buzsun
mahirdir akşamları unutulmakta
en derin pişmanlıkları ekleyerek insanın içine
gecelerin sonunda biraz cömertsin
ışıklar ve umutlar doğarken
ne diyelim
bari hatırlayalım birbirimizi.