Yüzün Bir Yanılsama

Sen benim unutuşumsun
Hatırladıkça silinen
Hiç kimseydin değil mi dersin
Kaybolmaya yazılmış bir an
Sen benim unutuşumsun
Aklım firar, kalbim sürgün
Belki de bir şehir efsanesisin
Yarım kalmış bir film sahnesi
Ellerinle tuttuğun o gül
En fazla bir rüya boşluğunda
Uyanılınca kaybolan bir ses
Yalnızlığı delicesine tanıdık
Geceye saklanmış bir çocuk
Sessizce fısıldayan pişmanlık
Sen benim unutuşumsun
Hiç yaşanmamış bir aşk hikayesi
Henüz yazılmamış bir şarkının notası
Hiç kimseydin değil mi dersin
Ne çok anlamsız kelimeyle örülü
Zaten silinmiş bir fotoğraf karesinde
Sen benim unutuşumsun
Tanıdık bir melodi gibi yabancı
Unutulmuş bir yemin gibi eksik
Hiç kimseydin değil mi dersin
Uykumda sayıklarken aradığım
Çocukluğumun kırık oyuncağıyla