Yüzümdeki Kuyu

Uçuşan ve hiç dinmeyen
bir toz bulutu kadar yorgunum şimdi
yanlış eller değdi ömrüme
yanlış ve solgun düşler görüyorum
Kalbimde küçücük bir telaş
Gün ve güneş kadar aradığım
hiçbir şey kalmadı artık,biliyorum
kapanıp ağlamak istiyorum kendime
ve saklanmak o küçücük telaşın
uçuşan rüzgarlarına
Bir suskunluğu severim ben sesten
kelimeler biriktiririm taş yığını
sonsuz kadar bir karanlık
yaratırım kendime,yaşarım
Hatırası yoktur büyük gürültülerin


Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir