Gönlümün ormanı derin ve ıssız
Kaybolmuş ruhum, bir yaprak misali
Yılların yüküyle eğilmiş dallar
Hatıralar gizlenmiş, köklerde saklı
Bir fısıltı duyulur her nefeste
Aşkın yankısı, kalpte bir sızı
Yalnızlık şarkısı bu, duyulur derinden
Ormanın sırrı çözülmez kolayca
Geçmişin izleri silinmez asla
Her adımda bir anı canlanır
Kuşların sesiyle uyanır umut
Güneş sızar yaprakların arasından
Yeşilin her tonu dans eder rüzgarda
Yeniden doğuşun müjdesi sanki
Yüreğim yeşerir, ormanımda
Orman benim sığınağım, yurdum
Sessizliği dinlerim, huzur bulurum
Kendi içime yolculuk ederim
Kaybolurum, yeniden bulurum
Bu orman, benim benliğimdir.
Yüreğimin Ormanı
Tür:
Bir yanıt yazın