Yüreğimde Saklı Yara

Sözün hançer oldu, sineme saplandı gel,
Aşkın deryasında boğuldum, tükendim.
Gönlümde bir feryat, figan yükselir durur,
Bir umut ışığı beklerken, karardım gel.
Yokluğun içimde derin bir sızıdır,
Sensiz geçen günler sanki birer azaptır.
Hatıralarınla avunurum her gece,
Gözyaşlarım yanaklarımdan süzüldü gel.
Bir zamanlar gül bahçesiydi yüreğim,
Şimdi ise dikenler sarmış her yanı.
Sen gittin gideli solarım, kururum,
Aşkınla yandım, kül oldum, savruldum gel.
Unutmak mümkün mü seni, ey sevgili?
Kalbimde adın kazılı, silinmez asla.


Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir