Sessizliğe bürünür düşler
Bir avuç anı, yitik suret
Tenini arar zamanın
Küller savrulur uzaklara
Yüzüne düşen bir gölge
Zamansız bir veda
Yüreğe kazınan izler
Saklı kalan bir fısıltı
Gözlerinde kaybolur nadirlik
Bir yanardağ suskunluğu çöker
Hatıralar dans eder geçmişte
Kelimeler düğümlenir boğazda
Kırık bir ayna yansıtır seni
Yüzün silinir bir anda
Zamanın çarkında dönen hüzün
Sonsuzluğa uzanan bir yol
Kaybolan umutların izi
Yalnızlığın derin sularında
Yürek kan ağlar sessizce
Yitik bir nefes, solan bir çiçek
Gözyaşları karışır toprağa
Bir rüya biter ansızın
Küllerin arasında bir umut
Geçmişe tutunan bir elveda