Yitik şehir çocukları
avuçlarında eriyen buz gibi hasret
ve oyunlardan
dizleri yara bere içinde
kapılarda beklerler
Yitik şehir çocukları
annelerinin fısıldadığı ninni yerine
motor sesleriyle uyuyup
gökyüzüne baktıklarında
gri duman görürler
yıldızlar yerine
Yitik şehir çocukları
parklarda salıncak yerine
kaldırım taşlarında büyür
ve her gün
daha da yabancılaşırlar
oyuncaklara
Yitik şehir çocukları
geleceği düşlerler
kendi yaktıkları
küçük ateşlerde