Yitik Şefkatin İzinde

Düştüm gurbet ele, bir derman aradım,
Şefkatli bir yürek, yasta bulunmaz.
Herkes kendi derdiyle dolmuş taşmış,
Kime sorsam merhem, kasta bulunmaz.
Yüzler maskelenmiş, sahte gülüşler,
Kalpler buz kesilmiş, bitmiş sevişler.
Bir canım var idi, kime versem ki,
Gerçekten anlayıp, yasta bulunmaz.
Eskiden komşuluk vardı, hal hatır,
Şimdi herkes yabancı, bir tuhaf tavır.
Bir tas sıcak çorba, dost eliyle,
Kapımı çalan yok, postta bulunmaz.
Yine hüzün çöktü, gönlüm karardı,
Gözyaşım sel oldu, içime aktı.
Bir şefkatli söz duysam, yeterdi bana,
Merhamet kırıntısı, yasta bulunmaz.
Dostluklar menfaat, aşklar çıkar olmuş,
İnsanlık unutulmuş, dünya ne garip.
Bir umut ışığı, bir sevgi busesi,
Vicdanın sesini duyan, yasta bulunmaz.


Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir