Yılgın Bir Soru

Kime sormalı şimdi bu yorgunluğu?
Kim bilecek içimizdeki pası?
Kim anlayacak bizi?
Ey zaman, ne çok şey verdin
ama en çok şüpheyi ektin içimize.
Her gülüşün ardında bir soru işareti,
her bakışın altında bir tereddüt.
Kime dokunsak bir kuşku beliriyor yüzümüzde,
kimin elini tutsak bir ayrılık korkusu.
Aşk mı, sevgi mi, dostluk mu?
Hepsi bir muamma.
Gözler yalan söyler, derlerdi eskiler,
ama artık aynalar bile yabancı.
Yüzümüzdeki çizgiler artarken
içimizdeki çocuk kaybolmakta.
Sahi, kimdik biz?
Nereye gidiyoruz böyle?
Ey hayat, sen mi sınadın bizi böyle acımasızca,
yoksa biz mi kaybettik kendimizi bu koşuşturmada?
Kelimeler kifayetsiz, anlamlar kayıp.
Her şey bulanık, her şey muğlak.
Kime inanalım, kime güvenelim?
Sahi, kim doğruyu söylüyor bu dünyada?
Kim dürüst?