Yılanın Uykusu

Şimdi
kederdir biriken
yalnız kadınların aynalarında.
Aşağıdan
puslu bir gülüş sesi aşağıdan
kırıyor o sahte cesaretimizi.
Taşarak anılardan rüyalardan
gelip kalbime yerleşiyor.
Kalbimin kırılgan yontusu
kalbimin eski yontusu.
Ve denizlere doğru
sedef: suskunluğun rengi.
Kent: hatıra mezarlığı.
Cam heykeller arasında
gecenin gölgesi upuzun.
Sis görüyorum toz görüyorum
bütün heykeller arasında
endişe soğuk tanıdık
– unutkanlığın tuzlu aynası –
damarlara nüfuz ediyor.
Babam çok erken kayboldu
beni sar, sonra unut beni.