Bir anda sönmeye yüz tutan ateş,
Savaşmaktan yorgun düşen neferdir.
Zafer naraları figan ederken,
Gönül, en kuytuda bir mabettedir.
Düşman değil, nefsin bağladı eli,
Zincirler paslı, kırılmaz belli.
Kader ağlarını örer eveli.
Kaybedenler bilir, acı bir sırrı,
Her düşüş, yeniden doğmaktır gayrı.
Yere serilmek değil, kalkmaktır hüner,
Yaralar kapanır, izleri kalır.
Yenilgi, zaferin müjdecisidir,
Geleceğe atılan bir tohumdur derim.
Belki de, en büyük zafer, budur bilin.