Sevmek hesapsız bir iş,
derin bir nefesle seveceksin
bir serçe gibi mesela,
yani, sevmenin dışında ve ötesinde bir karşılık beklemeden,
yani bütün derdin sevmek olacak.
Sonsuz bir gökyüzü gibi…
Sevmeyi kutsal bileceksin,
yani o denli, öylesine ki,
mesela, bir şiirde kaybolmuş, bir şarkıda avunmuş,
yahut kırık bir aynada,
yaralı yüreğinle bir köşede
insanları affedebileceksin,
hem de seni anlamayan insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna mecbur etmemişken,
hem de en karmaşık en acımasız şeyin
unutmak olduğunu bildiğin halde.
Yani, öylesine kutsal bileceksin ki sevmeyi,
doksanında bile, mesela, umut ekeceksin,
hem de öyle torunlar görsün diye değil,
yalnızlıktan korktuğun halde yalnızlığı kabullendiğin için,
sevmek ağır bastığından.
Bir tohum gibi filizleneceksin.
Yaşamak gibi sevmekte senin seçimin,
acıda olsa, imkansızda olsa..
Belki unutmak, bir başkasını sevmek..
Yani, seveceksin,
yaşadığın sürece,
hep seveceksin,
korkmadan, usanmadan,
bıkmadan…