Bir telaş sardı içimi, bilmem neden böyleyim,
Yarın ne getirir, endişesi kemirir içimi.
Umutlarım solgun bir çiçek gibi eğilmiş,
Gelecek kaygısı, bir girdap gibi çekiyor beni.
Nicedir ki içimde bir fırtına kopmakta,
Ruhum daralır, sanki bir kafese hapsolmuş,
Sabahın ışığıyla dağılır mı bu karanlık, bilemem.
Beklerim, umutla karışık bir korkuyla,
Gözlerim ufka takılı, bir işaret ararım.
Belki de yarın, bir mucize saklar içinde,
Belki de karanlık, aydınlığa dönüşür birden,
Kim bilir, kader ne yazmış, beklemekten gayrı çarem yok.