nasılsa bitti düşlerimin süsü
beklemekten yorgun düştü bu beden
bir umutla baktım, silindi her izi
kaç bahar geçti, değişmedi giden
hangi şarkı söylesem aynı hüzün sesi
kimse anlamaz bu içimde ki yangını
yağmurlara yazdım sensizliği
anılar birer hançer
sardı dört bir yanımı
yokluğun ağır bir keder
belki de hiç sevmedin beni
bir oyundu sadece, bir heves
unutulmuş bir resim gibi
yüzümde solgun bir gülümseme
yine de beklerim seni kimsesizce