Beton ormanları
Göğe yükseltirken onlar,
Yerdeki kökleri
Unuttular insanın.
Rüzgarın fısıltısı duyulmaz oldu,
Kuşların şarkısı yankılanmaz oldu,
Güneşin sıcaklığı bile yetmez,
Toprağın küskünlüğünü gidermeye.
Çatlayan kaldırımlar altında,
Bir ağıt yükseliyor derinden.
Yine de bir umut var,
Filizlenen küçük bir dalda,
Yeniden yeşermek için,
Güneşe doğru uzanacak.
Yaralı Dalların İntikamı
Tür:
Bir yanıt yazın