Bir çığlık düştü, sükûta isyan eden
Dağların eteklerinde yankılandı, giden.
Kar beyazı zirvelerde bir feryat yükseldi,
Umutsuzluğun sesi, göklere resmedildi.
Yamaçlarda savrulan yaprak misali,
Kaybolan bir sevdanın son hayali.
Rüzgarla taşınan bir kırık melodi,
Unutulmuş bir aşkın içli bestesi.
Eski bir ahitle, yeni bir acı birleşti,
Kalbin derinliklerinde bir yara deşildi.
Zamanın sessiz tanığı, ulu dağlar,
Bu amansız çığlığa nasıl dayanırlar?
Belki bir gün diner bu fırtına, belki de,
Yankısı kalır sadece, bir ebedi hediye.
Lakin şimdilik, bu vahşi haykırış yankılanır,
Dağların sonsuzluğunda, yürekler kan ağlar.