Dinliyordum
Sonbahar belki
Yüzünü bir rüzgarda arıyorduk
Sessizlik böyle
Bir fısıltı mıydı, bir çığlık mıydı duyduğum
Beklesem hemen susacak sandığım
Tam öyle sandığım
Oysa hep içimde, seninle her şey içimde
Eski bir şarkı da olsa içimde
Mesela çok sevdiğin o uzak şehir bile içimde
O şehir ki hayatımızda hiç değişmeden
Acısını iyi saklayan bir çocuk gibi mahzun.
Yarısı söylenmiş bir şarkıydık bana sorarsan
İkimizdik, tek kişi değildik
Duyuyorsak birlikte duyuyorduk kalbimin atışını
Birlikte kalbinin atışını duyuyorduk senin
Çoktu, azdı, hiç bilmiyorum
Sanki bir bakıma unutmak böyle.
Karşılıklı sussak da ne zaman
Odanın rengini ikiye bölen hatıralarımızdı
Bir veda busesinden gerisin geriye
Parmak uçlarımızdan gerisin geriye
Bütün bunlar anlamsız, bilmiyorum sanma
Anlamsız ama alışmak böyle.
Bir sessizlik kaç kişinin sessizliği olurdu
Saklarsak konuşmak yerine
Her sessizlik başka türlü olurdu
Ne yaparsan yap kendini suçlama
Öyle ayrıldık ki hepimiz
Her günün geçmesi bir yalan oluyor
Seninle her yankı gibi böyle..