Yalnızlık ve Pus

Ruhumdaki kuşun göğe küstüğü vakitler
yalnızlık ve pus
ay kadar tenha
gün kadar kalabalık
susmak ve bağırmak
ve yaşanmamış aşkları anımsamak
anı diye
ruhumdaki kuşun göğe küstüğü vakitler
dışındaki yoğun gürültü
sözden kaçtım
gürültüsünden, kalabalığından
söze geçtim
söz tükenirken
uyanıkken unuttuklarım
pus dağıldı
yalnızlıkla uyandım


Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir