Yalnızlığa Teslimiyet

Yine bir gölge düştü bu şehre, umut karardı
Bütün kaçışlarımda seni düşünüyorum, yoksun
Bana kalan bu hisler yığınında bir üşüme
Yeni bir yalnızlık başlıyor, kimsesizlik diyor içimden biri
Dün bir çocuktum oysa ben, hayaller kurardım
Bugünse karanlıktayım,
Bir telaş görüyorsun, uyanmışsın ansızın
Kaybolduğuma inanmak istemiyorsun
Bir vedanın provası oluyor oysa bu çaresizlik
Pişmanlık yok, bir kabulleniştir bütün hislerim
Yalnız sessiz bir oda var karşımda,
Ve unutulmuş bir resmin tozlu yüzeyinde
Seni anımsıyorum orda, terk edilmiş bir bankın üzerinde
Bir film repliği gibiydi her şey, gelirsen
Hayat hızıyla çarparken sensizliğin duvarına
Sessizce yaşanacak tüm çaresizlikler
Böyle olmalıydı ve oldu işte diyecek kalbim
Bense bir suskunluğa gömüleceğim, gözlerimi kaparken
Bütün yolları tükettim ve geldim işte
Bir sona varmamız nasıl gerekiyorsa öyle
Apansız çıkmalısın karşıma
Ki unutulmuş bir fısıltı olmalı dünyaya
Seninle her karşılaşmamız
Kaybettik,
Durmadan devam eden bu hayat
Basit bir yanılsama sadece, bir hüzün
Yalnızlığımla yüzleşiyorum
Ama o biliyor bunu ve çekiliyor hayallerimden
Hiçliğim diyor
Dün bir çocuktum oysa ben, hayaller kurardım
Bugünse karanlıktayım, yalnızlığa teslimiyet
Yalnızlığa teslimiyet,
Hayat sanıyor birileri