Yalanın İnce Sızısı

Bir an durulurum böyle akşamlarda,
Şehrin ışıkları birer yalan vaadi,
Ruhumda eski bir şarkının yarası.
Sanırım ki her söz bir tuzak;
Dostluklar sahte birer maske,
Sevgiler birer hesap pusulası.
Ne umut kalır içimde, ne inanç.
Derim ki: “Doğrular nerede saklı?”
Kalbim bir gölge gibi,
Sessizce ağlar,
Avunmaz.
Belki de her şey göründüğü gibi değil,
Belki de bir ışık vardır karanlığın ardında.
Yine de, yalanın zehri sinmiştir kanıma,
Güvenmek zor, inanmak imkansız gibi.
Bir çıkış yolu ararım bu labirentte,
Bir umut ışığı beklerim sessizce,
Kaybolurum.
Belki de doğruluğu kendimde aramalıyım,
Belki de dürüstlük bir seçimdir sadece.
Yine de, yalanlar bir örümcek ağı gibi sarar beni,
Kurtulmak zor, direnmek yorucu.
Bir ayna ararım, kendime bakmak için,
Gerçeği görmek, yüzleşmek için,
Usanırım.
Yine de…
Umutsuz değilim,
Doğruluk belki bir gün,
Yeşerir içimde.