Yalan Umut

Söyle kim susturur kalbi bir taş olup erimeyen?
Aşk bir serap, bilinmez bir yol, gitsem de dönemem.
Gel gör beni, ey gönlümün yangını, bir sen beni anla.
Gözlerim bir umman, içimde saklı fırtınalar,
Yüzümde bir maske, altında derin yaralar,
Her söz bir yalan, her dokunuş bir zehir,
Bir nefeslik huzur, bir ömürlük keder,
Yüreğim bir kafes, içinde çırpınan bir kuş,
Söyle kim anlar, kim duyar bu sessiz feryadı?
Bir inançsızın duası gibi çaresizim,
Bir yalnız ağacın gölgesi gibi kimsesizim,
Kaçsam da kurtulamam bu karanlık dehlizden,
Saklasam da gizleyemem içimdeki fırtınayı,
Sussam da dinmez yüreğimin yangını,
Ağlasam da silinmez gözyaşlarımın izi,
Söyle kim silecek bu derin yarayı?
Kimsesizim ey vaktin yeli, bana bir sır ver,
Söyle bu serap ne zaman bitecek?
Kimsesizim ey kalbimin feryadı, beni terk et,
Yoksa bu yalan umut beni yok edecek.