Yalan Baharlar

Biliyorum, inanmayacaksın!
Yüzünde beliren o anlık gülümseme,
Sakladığın kederi örtmeyecek.
Her sabah yeniden başlayacak telaşın,
Kendini avutacağın boş bahaneler bulacaksın.
Düş kırıklıkların çoğalırken,
Kalbin bir gölge gibi seni takip edecek.
Ve biliyorsun, ben de alışamayacağım,
Sahte sevinçlere, yarım kalmış hayallere.
Boş vaatler, yalan sevdalar geçiyor, inan,
Dürüstlük ve samimiyet kalıyor, kalırsa.
Sen benim umudumdun, inancımdın, geleceğimdi,
Şimdi bir yanılgı olamazsın anlamsız, uzak.
Zannetme ki her şey yolunda sevdiğim,
Bir gün sönecek şu parlayan yıldızlar.
Ve bundan sonra kim severse dünyada;
Yalanları ve pişmanlıkları hatırlayacaklar.
Belki o zaman anlarız gerçeği,
Belki o zaman affederiz kendimizi.