Her dokunuşta biraz daha unutuyorum seni
Bedenim bir harita, keşfedilmemiş kıyılar
Oysa sen benim pusulamdın, yönümü bulduğum
Şimdi bir rüzgar esiyor içimde, yabancı
Bu sessizlik bir çığlık, duyulmamış feryat
Kırılmaya yüz tutmuş bir vazo misali
Bu, aynadaki solgun yüzümün yansıması
Bu bir başkasında kaybolmak
Bile bile uçuruma atlamak belki de
Ve sonra pişmanlık, pişmanlık sonsuza dek
Beni anlamadığın o uzak limanda
Yüzüme çarpan deniz değil artık
Tuzlu gözyaşlarımdır bu yakan
En karanlıktan daha karanlık bir boşluk
Oysa en aydınlıktın sen düşlerimde
O bana en tanıdık sesti, ruhum gibi
İçten içe yandığımı bilmeden
Kokun bir yabancı gibiydi artık
Sonra anlamsız bir melodi gibiydi çaresiz
Gecenin en zifiri karanlığında
Savrulurdum sensizliğe.
Yabancı Bir Tenin Hüznü
Tür:
Bir yanıt yazın