Uykusuz Evren

Ben bu kadar suskun değilim
Bir gökyüzü ki içimde çürüyen
Bir yalnız yıldız durdukça söner
Söndükçe çoğalır o yıldız durdukça
Yolcuyum, benim kalbim kuyruklardan.
Zamansızlığı aramıyorum karanlık boşluklardan
Boşlukları aramıyorum hiçlikten daha derin
Sessizliğimi istiyorum bir kara delik aynasından
Ne sorsam istiyorum, ama istiyorum
Bir hiç bile değilim kaybolmaktan.
Bir hiç bile değilim kaybolmaktan
Düşlerim galaksilere dağılı
Gezegenler, nebulalar ve yıldız kümeleri geçiyor aklımdan
O kadar geçiyorlar ki, sadece izliyorum
Bir an bir yerde sonsuzluğu anlamazlığımdan.
Ben bu kadar solgun değilim
Bir evren ki içimde çürüyen.
Ben ki bir toz zerreciği
Hiçliğin ortasında bir kıvılcım
Var olmakla yok olmak arasında
Asılı kalmış bir anı
Ben bu kadar az değilim.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


©2026 Şiir, Şair ve Edebiyat - Çin Dizileri - keyifsizblog.com WordPress Video Theme by WPEnjoy