Uykusuz Bir Şarkı

ayten seni düşlerken / eski duvarlarda
karanfil kokusu var / küflü bir yalnızlık
bir umut belki de geçer bu kasvet
tenin bir gölge gibi düştü yollara
paslı bir anahtar sanki / kırık bir umut
ayten seni düşlerken mutlaka dönecek
söyle kim engelleyebilir bu hasreti
geceleyin yıldızları saydığın zaman
benim eski defterlerden sızan bir heves
elinde yarım kalan o melankolik resim
camlarında yankılanan o garip ses
rüzgarın değil benim / kalbindeki bir fısıltı
her akşam sokaktaki o gölge gibi
ömrüm bir nehir gibi akıp gidiyor
saati unutmamalı ufak tefek anıların
ayten seni bekliyorum
sokakta sarhoşlar bağırıyor
gözlerinde biriken o eski hüzün
benim şarkılarım birikmiş yine masamda
dön gel artık ey sevgili
ayten seni düşlerken / eski zamanlarda
karanfil kokusu hala var / yaralı bir yalnızlık
bir umut belki de siler bu hüzün
tenin bir rüya gibi düştü yollara
yorgun bir sevda sanki / kırık bir umut
ayten seni beklerken mutlaka dönecek
söyle kim engelleyebilir bu sevdayı