Unutuşun İzleri

Şehir silinir hatıralar kalır içimde
eksik cümleler gibi savrulur yapraklar
Aşkımız bir vedalar zinciridir
tamamlanmamış bir resim belki de
Tutunacak dal arayıp durma
kış gelip dallar kırılır da
dinmez unutuşunun açtığı sızı
labirent olur anılar her akşam
Her akşam yeni bir suskunluk başlar
keder ses olur, ses ıslak toprak
Saklandığım her köşe adınla anımsar
ben kaçarım gölgem beni yakalar
Bir de unutuşun işlenir ruhuma.