Küçük bir yalandı belki, büyüdü içimde,
Şimdi bir orman yangını, külü yüzümde;
Vicdanın gölgesi uzar, bir ömür boyu,
Suçlu bakışlarım, aynalar küstü bana.
Pişmanlığın rengi solgun bir akşam,
Yüreğimde kırık dökük bir ezgi,
Keşke hiç dokunmasaydım o yasak elmaya,
Şimdi bir sızı, dinmeyen bir ağrı,
Her düşüşümde daha derine batıyorum,
Geçmişin yükü omuzlarımda ağır,
Affedilmek mümkün mü, bilmiyorum.
Çaresizliğin girdabında kaybolmuşum,
Umudun ışığı sönük bir yıldız gibi,
Kendime yabancı, bir gölgeyim artık,
Aşkın zehri kanımda dolaşıyor,
Her nefeste bir pişmanlık yankılanıyor,
Gözyaşlarım seller gibi akıyor,
Kurtuluş yok mu, bir çıkış yolu?
Günahımın bedeli ağır, biliyorum,
Keşke hiç başlamasaydım bu oyuna,
Şimdi yalnızlık benim en yakın arkadaşım,
Affet beni, ey hayat, affet.
Unutulmuş Günah
Tür:
Bir yanıt yazın