Sessiz Anıtlar

Şehir uyur, neonlar nöbette bekler,
Yalnızlık bir beste, kaldırımlar söyler,
Çatı katlarında hayaller gizlenir,
Her gölge bir sırrı derinde saklar,
Gece kuşları figan eder durmadan,
Bir umut ararlar karanlıkta yoldan,
Güneşin doğuşunu özlemle bekler.
Yıldızlar şahit,
Kimsesizliğe,
Gece uzun bir ahit.
Asfaltın kokusu, anılarla dolu,
Bir zamanlar koşturan ayak iziydi,
Şimdi sessizliğin sesi duyulur,
Kalabalıklar nereye kayboldu ki,
Gecenin koynunda dertler gizlenir,
Umutsuz aşkların izleri belirir,
Şafak sökene dek rüyalar görülür.