Sahaf Raflarında Yitirilmiş Umutlar

Her rafta bir hayat bırakacağım
Bir cilt kokusundan bir yazarın fısıltısından
Bilginin sonsuz ummanından
Yepyeni bir dünya daha sunacağım kendime
Belki de okunmamış en güzel dizeyi keşfedeceğim
Daha sahafın ilk rafında
Kim bilebilir ki?
Son sayfayı, son satırı kim bilebilir?
Gizlice dokunacağım ona, anlamayacak
Ve bu merakla yoğrulmuş benliğim
Kitabın kapağına kalbi kırık bir kuş misali
Bir arayış levhası çizecek, eyvahlar olsun!
Bu da diğerleri gibi değerimi bilmeden
Eskiyip gidecek
Belki bir gün hatırlanır
Belki de unutulur
Rafların tozlu yollarında
Kaybolan bir umut belki de…