Sessiz İstila
Öylece bakakaldım ardından,
Bir vedasız düşüş gibiydi,
Sanki bir perde indi ansızın.
Gözlerim doldu,
Ama ağlayamadım.
Sadece bir boşluk hissettim içimde,
Oysa ne çok şey vardı söylenecek.
Kelime yok,
Cümle yok,
Sadece anlamsız bir uğultu.
Zaman durdu sanki o saniye,
İçimdeki fırtına dindi,
Yerini sessiz bir istilaya bıraktı.
Şimdi sadece o boşluk var,
Ve ben, o boşluğa bakıyorum.
Bir yanıt yazın